از متفاوت‌ترین آثار نقاشی با عنوان بهار یکی از آثار مجموعه «فصل‌ها» اثر جوزپه آرچیمبولدو است که در آن عناصر طبیعت با چهره انسان ترکیب شده است.
به گزارش ایرنا، جوزپه آرچیمبولدو نقاش قرن ۱۶ میلادی بود که سبک ویژه‌ای را در ترکیب خلاقانه گیاهان، حیوانات و میوه‌ها به صورت انسان را بنیان گذاشت که به نوعی با مکتب منیرسیم و تکلف‌گرایی پیوند داشت و هم از اولین نمونه‌های سورئال پیش از پیدایش این سبک هنری محسوب می‌شود.
نقاشی بهار از مجموعه فصل‌های او در سال ۱۵۶۳ میلادی کشیده شده و بهار را به عنوان فصل شکوفایی و تولد دوباره طبیعت تصویر می‌کند.
در این اثر گل‌های رنگارنگ (مانند رز، لاله، گل مینا)، برگ‌های سبز و گیاهان تازه، چهرهای انسانی را خلق کرده که از نیمرخ دیده می‌شود. بینی از یک گل سفید، گونه‌ها از گلهای صورتی و موها از برگ‌ها و شاخه‌های جوان تشکیل شده است. گل سوسن سفید به عنوان پر کلاه و زنبقی روی سینه به شکل مدال افتخار برای بهاری که لبخند می‌زند اعتدال و شکوه این فصل را ترسیم کرده است. به این ترتیب این اثر را می‌توان تمثیلی از هماهنگی بین انسان و طبیعت تفسیر کرد.
آرچیمبولدو در این اثر، مرز بین واقعیت و خیال را می‌شکند و با نگاهی طنزآمیز و هوشمندانه، طبیعت را به چهره‌ای انسانی تبدیل می‌کند. این نقاشی علاوه بر نمایش مهارت نقاش در جزئینگری، نگاه پیشروی هنرمند به هنر را نشان می‌دهد که قرن‌ها بعد الهام‌بخش سورئالیستها و هنرمندان مدرن می‌شود.
این اثر که امروز در موزه لوور نگهداری می‌شود به همراه نقاشی سه فصل دیگر به سفارش امپراتور ماکسیمیلیان دوم هاپسبورگ کشیده و به فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا اهدا شد. به این ترتیب می‌توان این اثر را ستایش رونق علوم طبیعی در دوره رنسانس دانست.
اثر یادشده با تکنیک رنگ و روغن روی بوم نمونه‌ای از خلاقیت بی حد و مرز نقاشی است که هنر و علم گیاه‌شناسی را به هم آمیخته است تا چهره‌ای از بهار را ترسیم کند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *