15:34

نمایشگاه انفرادی «جای باش»، مجموعه آثاری از بهاره فریس آبادی عصر جمعه 19 آذرماه در گالری والی افتتاح شد.
به گزارش رسیده، نمایشگاه انفرادی بهاره فریس آبادی با عنوان «جای باش»، عصر جمعه 19 آذرماه با حضور چهره‌هایی چون: سروش صحت، عالیه عطایی، شهناز زهتاب و… در گالری والی افتتاح شد.
فریس آبادی درباره در مورد این نمایشگاه و چگونگی ایده این آثار گفت: درگیری با موضوع «سرزمین» و هر چیز متصل به آن همیشه در همه‌ی کارهای من هست. حتی وقتی فکر می‌کنم که مضمونِ چیزی که تولیده شده از جای دیگری سرچشمه گرفته، باز هم جایی از کار-خواسته یا ناخواسته- مرتبط با مقوله‌ی سرزمین، خاک و یا همان «جایْ‌باش» است. کارهای این مجموعه هم از اتودهای کوچکی شروع شد که در آن‌ها سعی داشتم با ابزاری شبیه خاک به شکلی نزدیک به زخم برسم و‌ خب نهایتاً خاک، زخم، شکل‌هایی برش‌خورده‌ از مناظر طبیعی و حتی شهری و بعد کلاژ این تصاویر روی هم، نزدیک‌ترین تصویر را برای مفهوم ذهنی من فراهم کردند.
او درباره تفاوت این نمایشگاه با سایر نمایشگاه‌هایش و اینکه آیا در ادامه مسیر گذشته حرکت کرده گفت: به نظر خودم در ادامه‌ی مسیر گذشته حرکت کردم. هرچند که قطعاً و ناگزیر، تغییرات و اکتشافات ذهنی جدید هر هنرمندی در کارهای متأخرش نمود بیشتری پیدا می‌کند. اما تفاوت این مجموعه با سایر کارهای من شاید بیش از هرچیز در این بود که از ابتدای کار سعی کردم به نقاشی اکتفا کنم و ابزار و مدیای دیگری را برای نزدیک‌تر شدن به مفهوم و مضمون نمایشگاه به کار نگیرم.
فریس آبادی درباره خطی که در مسیر هنری خود طی میکند و اینکه تحت تاثیر چه چیزهایی هست بیان داشت: خب من هم مثل خیلی از هنرمندان، تحت‌تأثیر حوادث پیرامونم کار می‌کنم. متأثر از هرچیزی که در جهان کوچک اطرافم و یا در مقیاس بزرگ‌تر در «جهان»، مشغولِ زیرورو کردن لحظه‌ایِ زندگی و احوالِ ماست. اما اغلب تلاش کرده‌ام این حوادث را طوری از فیلتر زندگی و باورهای شخصی‌‌ام عبور دهم که حتم داشته باشم تصویری که در نهایت از دغدغه‌هایم ارائه می‌کنم، اول تصویری شخصی و بعد تصویری عمومی است.
درباره این نمایشگاه که با عنوان «جای باش» در حال برگزاری است چنین آمده است:
اگر صورت قراردادی جغرافیا را «امری واقعی» بدانیم، اندوه مستتر در امر واقعی -آن‌طور که سانتاگ می‌گفت نشأت گرفته از واقعه‌ای‌ست که بر جغرافیا حادث می‌شود. چرا که آن‌چه از خاک و آب و شکاف و قله در تعریف جغرافیا جای می‌گیرد بدون واقعه، بی‌مداخله و دست‌اندازیِ تاریخ- این واقعیت تکه‌تکه و منهدم- و برسازنده‌هایش، چیزی نیست جز «منظره».
جای‌باش، منزل‌گاه یا سرزمین؛ این شکل توافقی محصور یا به تعبیری درست‌تر این ماده‌ای که حجم زیادی از حافظه‌ی ما را اشغال می‌کند موجودیتی‌ست متشکل از حوادث. شکل فرسایش یا دگردیسیِ تنی‌ست که قرار ندارد هرآنچه بر او رفته را موبه‌مو با جوارح، اشکال و فرم‌های برگرفته از روایاتش بیان کند. و نیز خیال ندارد حکایاتش را در انتزاع محض، که مثل خاطره‌ی غروبی در برهوت، بی‌گذشته و بی‌آینده است برای کسی تصویر کند! -چه اگر نشانی از حادثه‌ای در تصویری هست، جایی برای انتزاع محض نمی‌ماند و هرچه هست ناشی از اجتماع است.
رجوع به گذشته بدون توسل و گرایش به نوستالژی، می‌تواند حقایق بیشتری را از پستوی حافظه‌ی ما بیرون بکشد؛ ماهیت جراحاتی که به محض دیده شدن‌شان می‌توان امید ترمیم آنها را در سر پروراند. به باور من خاطرات شخصی من و خاطرات جمعی ما از این «تنِ فرسوده» هردو نهایتا به یک نقطه ختم می‌شوند: زخم.
و زخم همیشه کمی از گذشته و احتمالاتی از آینده را همراه خود به نمایش می‌گذارد. کمی از آن‌چه بر پیکری رفته و “شایدی” که امید التیام یا حرمان احتضار در آن هست. کافی‌ست پیدا کنیم این زخم دقیقا کجاست و چقدر کاری است!؟
بهاره فریس‌آبادی متولد اردیبهشت 1357 در تهران و فارغ التحصیل رشته‌ی نقاشی از دانشگاه سوره‌ی تهران است. پس از اتمام تحصیلات، او فعالیت خود را در زمینه‌ی ساخت ویدئو-آرت آغاز کرد و به تجربه‌ی هنر چندرسانه‌ای پرداخت. شرکت در چندین پروژه‌ی مالتی‌مدیا که برآیند تجربیات او در زمینه‌ی هنرهای تصویری، شعر و ادبیات بوده‌اند از جمله فعالیت‌های او در این زمینه است. پروژه‌هایی نظیر “این اتفاق نادری‌ست از من عکس بگیر”، که مجموعه‌ای از هنر فضادار بود؛ اثری متشکل از نقاشی، شعر، نور، طعم، صدا و… نمایشگاه “آنتی‌بیوتی‌‌-ک” و همینطور پروژه‌ی “بر اساس یک داستان واقعی”، ویدئو-چیدمانی که در مدت اقامتش در شهرک بین‌المللی هنر در پاریس به تولید آن پرداخت.
بنا به گزارش ارسالی این هنرمند در نمایشگاه‌های متعددی در خارج از کشور شرکت داشته است که برخی از آنها عبارتند از:
1398 آتن-لندن/ Artnumber23 gallery /(capture 1)
1398 بیروت/Beirut art week /(off/site)
1397 پاریس (پروژه‌ی مشترک)/ Cité internationale des arts / (Based on a true story)
1396 استانبول Idil Art Gallery
1396 استانبول (انفرادی) /Corinne Art Gallery/(Political Organs)
1396 استانبول (پروژه‌ی مشترک)/ Corinne Art Gallery(AntiBeautyC)
1395 استانبول/Artist Art Gallery/(Sapiens)

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.